Kitap Yazarı , Film Yönetmeni ve Oyun Yazarı Stephen King'in Bir Oyunu olan FEAR'ın İncelemesi İle karşınızdayız...

İlk Önce Şunu Belirtmeliyim Bu Yazı tamamen  bana  aittir Powered By Xander :)
Oyunu Bizzat kendim bitirdim ve  sizler için inceleme yaptım bir kaç  ekran görüntüsü ile de tamamen  güzel bir hal aldı:

Sistem Gereksinimleri:

• 512 mb veya  üstü Ram
• 256 mb veya Üzeri Ekran Kartı

İlk  olarak  herzaman cd aldıgım yere gittim 3 ytl  karşılıgında tek dvd olan FEAR ı aldım:
2 gb ram 256 mb ekran kartı  v.s özellikler sahip bilgisayarımını oyunu  rahat  kaldıracağını düşünüyordum ve tahmin ettiğim gibi oldu  fakt ekran kartı daha yüksek olsaydı  daha iyi olurdu :)

Oyunun yükleyip başladım  ilk başlarda  kan v.b olaylar yoktu  birden önünüze  çıkan  askerler v.s sadece bunlar vardı ve  bunlardan korkulurmu diyerek oyunun bırakmayı düşünürken  ilk defa oyun karakterinin kendi beyninde oluşturdugu  o hayali kişiliği gördüm üstünde kan kırmızısı elbise vardı  ve  tüyler ürperdici bir hali vardı. Onu gördükten sonra oyun iştahım açıldı aynı zamanda  korkmaya başladım.
Her nesneye ayrı bir ses verilmesi  adamların öldürdükten sonra çıkan kanların gerçekciliği  gerçekten ürpertmişti beni.

Oyunun ortalarına  doğru karşıma baya asker çıkmaya başladı  yani ilk başlarda çıkan  o korkunç karakteri özlemiştim.Ne yazık ki özlemez olaydım :)
Artık  karşıma çıkıp üstüme doğru geliyor  1 şarjör ateş etmeme rağmen ölmüyordu  ve birden kayboluncada  ses efekti ile birlikte resmen  oyun  insanı  psikopat yapıyordu.Oyunu ilk başlarda  karanlık odada son ses oynarken sonlara doğru ışığı açmaya  ve sesi kısmaya başlamıştım  :)

3 hafta üst üste sadece hafta sonları oynadım bir ara  gece rüyamda bile  kan  görüyordum.Bunun üzerine oyuna 1 hafta ara verdim sonra tekrar başladım.
Her bölümde ayrı bir heyecan  ayrı bir   aksiyon mevcut oyunda.Yani şunu söyleyebilirim  ki oyundaki karakterimiz yerinde  bir nevi siz oluyorsunuz.
Oyun Yapımcısı Stephen King oyunu oyle  bir tasarlamış ki   karakter sanki sizin bir parçanız...

Oyunun sonlarına doğru korkudan giremediğim odalar korkudan çıkamadığım merdivenler oldu  mümkünse şu oyun bitede kurtulsam diyordum  içimden bir ses ise bu oyun hiç bitmesin diyordu.
Ruhumu bi ikilemede bırakan bu oyun un sonlarında  halk tabiriyle hayalat  denilen duvarlardan çıkan ve sadece yönettiğimiz karakterin gördüğü  yaratıklar çıktı karşıma  bazen karakterimiz kendini oyundan soyutlayıp  başka bir dünyaya götürüyordu kendisini burada simsiyah bir alan üstümüze  karanlıkta gelen  yüzü biçimsiz şekiller ile oyun dayanılmaz hale gelmişti.

Sonunda Oyunu Bitirdim Ama bende Bittim Diyebilirim.
Herkeze Bu Oyunu Kesinlikle TAvsiye ederim ama yanınızada 10 yaşından küçük biri bulunmasın  Bir Dost :)

Ekran Görüntüleri:

İşte o  :o